192.168.0.1 login frases de motivacion
DigitalOcean Promo Code
FIFA World Cup 2018 Live Stream
लागत नघटेको निष्कर्षसहित फ्रि-भिसा र टिकट पुनरावलोकन गर्न राष्ट्र बैंकको सुझाव
2018-06-13
विश्वकपको पूर्वसन्ध्यामा स्पेनिश फुटबलमा हलचल: नयाँ प्रशिक्षकमा हिएरो
2018-06-13

सरकार न्याय चाहियो, दलालले हामीलाई धम्क्याइरहेको छ

काठमाडौं – सुनसरीको बबियाका बिनोद खत्वे कतारबाट फर्किएको एक महिना पनि भएको थिएन । साढे पाँच वर्ष कतारमा बिताएर फर्किएका बिनोदलाई छिमेकी बेचु मियाँले मलेसियामा पेन्टरको माग आएको भन्दै लोभ देखाए । 

बेचु मियाँ छिमेकी भएकाले बिनोदले उनले ढाँट्लान भन्ने सोच्नुभएन । एक त छिमेकी अर्को राम्रो काम र कमाई । बिनोद बेचु मार्फत जान तयार हुनुभयो । 
कतारमा ५ वर्ष बसेर फर्किएकाले विनोदलाई वैदेशिक रोजगारी नयाँ कुरा थिएन तर पहिलो पटक जाँदा अहिले जस्तो बुझ्ने ठाउँ थिएन । बुझाउनेहरु थिएनन् ।

तर दोस्रो पटक भने बुझ्ने मौका पनि पाउनुभएन । ‘आएको एक महिना पनि भएको थिएन फेरि जाने भन्ने भयो’ बिनोद भन्नुहुन्छ, ‘त्यस्तै त हो नि भन्ने सोचें ।’ 

मोहम्मद जिब्राइल मियाँ पनि ३ वर्ष मलेसिया बसेर फर्किनुभएको थियो । बेचुले उहाँलाई धेरै कमाइ हुने भन्दै कम्पनीभित्रको कामको आश्वासन दिए । जिब्राइललाई पनि बिनोद जस्तै पठाउने व्यक्ति छिमेकी नै भएकाले धेरै बुझ्नु पर्दैन भन्ने लाग्यो । तर उनीहरुको त्यही कमजोरीको फाइदा उठाए दलालले । 

बेचुले बिनोद र जिब्राइलसँगै सूर्यनारायण खत्वे र लक्ष्मण खत्वेलाई पनि मलेसिया पठाइदिने भन्दै एक लाख १२ हजार रुपैयाँका दरले पैसा लिए । चार जना एउटै गाउँका । चार जनामध्ये बिनोदलाई पेन्टरको काम भनेका बेचु मियाँले अरु तिनै जनालाई अमेरिकन कम्पनीको काम भनेका थिए । 

द रिभर ओभरसिज मार्फत मलेसिया पुग्दासम्म उनीहरुले दलालले भनेकै जस्तो राम्रो काम र कमाईको सपना देखेका थिए । तर पुगेपछि न भनेको कम्पनी भयो न भनेको काम नै । उनीहरुलाई अमेरिकन कम्पनी हो भनिएको थियो । अनि काम चाहिँ बिनोदलाई पेन्टर अनि तीन जनालाई हेल्परको भनिएको थियो ।  

तर मलेसिया पुगेपछि सबैलाई स्काफोल्डिङको काममा लगाएपछि उनीहरु समस्यामा परे । ‘हामीलाई तिमीहरुको काम कम्पनीभित्रकै हो बाहिर जानु पर्दैन । १२ किलोसम्मको सामान चाहिँ उचाल्नुपर्छ भनेको थियो त्यही भएर गएका हौं ।’ मलेसियामा गर्नुपरेको काम सुनाउँदै  जिब्राइल मियाँले भन्नुभयो ‘स्काफोल्डिङको काम नजानेपछि कसरी गर्नु ।’

त्यति मात्रै होइन । सप्लाई कम्पनीमा पठाइदिएकाले काम गर्ने ठाउँ फेरिइरहन्थ्यो । ठाउँ जस्तै कम्पनीका काम गराउने व्यक्तिको व्यवहार पनि । ‘काम गर्ने ठाउँ र बस्ने ठाउँ बबिया र इनरुवा जत्तिकै दूरीमा थियो । कहिलेकाहीँ लिन आउने गाडी नै ढिलो हुँदा पनि गाली गथ्र्यो,’ सूर्यनारायण खत्वे भन्नुहुन्छ । 

गाली गर्दा पनि तीन जना बोल्न सक्दैनथे तर जिब्राइल मियाँ पहिला पनि मलेसिया नै बसेर फर्किएकाले आफ्ना कुरा भन्नुहुन्थ्यो । ‘त्यतिबेला म्यानेजरले धेरै बोलिस भने मारेर फाल्दिन्छु भन्थ्यो’ जिब्राइल भन्नुहुन्छ । 

न भनेको काम पर्यो न जानेको । तर पनि ऋण काढेर विदेश पुगेका उनीहरुका अगाडि काम गर्नुको विकल्प थिएन । त्यसैले आफूहरुलाई पठाउने बेचु मियाँलाई फोन गरेर काम मिलाइदिन आग्रह गरे । बेचुले केही गर्न नसक्ने बताए । 

काम अप्ठ्यारो भएकाले समस्यामा परेका उनीहरुले तीन महिनासम्म पनि तलब नपाएपछि झनै समस्या भयो । त्यसपछि के गर्ने भन्ने उनीहरुले पत्तै पाएनन् । त्यतिञ्जेलसम्म विदेश गएका छोराहरुको कमाइ पर्खिरहेका परिवारले उनीहरु समस्यामा परेको खबर पायो । 

छोराहरुलाई थाहा नभएका कुरा जिब्राइलका बुवा सहिद मियाँलाई थाहा थियो । विदेश जानु अघि सूचना लिन अनि विदेश पुगेपछि केही अप्ठ्यारो प¥यो भने सहयोग गर्छ भन्ने थाहा पाएकाले उहाँले सूचना केन्द्रमा निवेदन दिनुभयो । 

केन्द्रले सुरुमा बेचु मियाँलाई मलेसियामा रहेका युवाका समस्या समाधान गरिदिन आग्रह गर्यो । तीन पटकसम्म हुन्छ भन्दै टारेपछि सूचना केन्द्रले बेचुका बिरुद्धमा वैदेशिक रोजगार विभागमा उजुरी दियो । बेचुलाई प्रहरीले पक्रियो । 

७० हजार मगाएर घर फिर्ता  

पक्रिएको २६ दिन नहुँदै बेचु मियाँ छुटे । त्यसपछि त बेचुले कम्पनीलाई उनीहरुलाई फर्किन नदिन भन्दै फोन गरेछन् । त्यो फोनले आफूहरुलाई झनै गाह्रो भएपछि उनीहरुले बुवालाई फोन गरे ।

छोराहरुका फोनले सहिदलाई झनै झस्किन्थ्यो । त्यही पीडा कम गर्न सहिदले चार जनाका लागि जनही ७० हजार रुपैयाँ पठाएर नेपाल फर्काउनुभयो । ‘हामी भाग्छौं भनेपछि त्यस्तो गरे भने त झनै गाह्रो हुन्छ भनेर ऋण माथि ऋण नै थपेर भएपनि फर्काएँ’ सहिद भन्नुहुन्छ । आफूहरुलाई ठग्ने व्यक्ति छुटेपछि  न्याय पाइन्छ भन्ने आश बाँकी नै थियो उनीहरुसँग । तर त्यो आश, आश मात्रै भयो । 

रिहा भएका बेचुसँग जिब्राइल मियाँले आफूहरुले दिएको पैसा फिर्ता दिन आग्रह गर्नुभयो । तर उनले पैसा दिनुको सट्टा उल्दै धम्क्याए । ‘तिमीहरुले के गर्न सक्छौ गर म जेल बस्नु परे बस्छु तिमीहरुको कति पावर छ तिमीहरुको पावर भएसम्म म पनि पुग्न सक्छु भन्छ ’ जिब्राइलले भन्नुभयो । 

‘निराश भएको मान्छे त झुण्डिन पनि सक्छ विष खान पनि सक्छ’ 

चारै जनाको आर्थिक अवस्था निक्कै कमजोर छ । त्यही कारण आर्थिक अवस्था सुधार्ने सपना लिएर मलेसिया गएका उनीहरुसँग एक जनाले एक लाख १२ हजार रुपैयाँका दरले दिएको प्रमाण पनि छ । 

तर आफूहरुले न्याय नपाएको भन्दै उनीहरुले न्याय दिन विभागसँगै सरकारसँग पनि गरेका छन् । आफूहरुसँग प्रमाण हुँदा हुँदै पनि न्याय नपाएकोमा उनीहरु निराश छन् । ‘ विभागले हो कि सरकारले नै दिने हो हामीलाई अब न्याय दिनुपर्यो नत्र भने त निराश भएको मान्छे त झुण्डिन पनि सक्छ विष खान पनि सक्छ’ जिब्राइलको अनुहार अँध्यारो भयो । 

न्याय दिने पक्रिया पीडितले सोच जस्तो छिटो छैन : सूचना केन्द्र

विदेश जानु अघि सूचना र जानकारी लिन सुनसरीको जिल्ला प्रशासन कार्यालयसँगै सूचना केन्द्र छ । उनीहरुले जानु अघि सूचना केन्द्रमा चाहिने जति सूचना लिएनन् । तर समस्या परेपछि केन्द्रमा आइपुगे । यसरी नै केन्द्रमा आउनेहरु धेरै छन् ।

पीडितले निवेदन दिएपछि केन्द्रले त्यसलाई वैदेशिक विभागमा पठाउँछ । तर विभागबाट न्याय दिने प्रक्रिया लामो छ भन्नुहुन्छ केन्द्रका परामर्शकर्ता प्रमोद मेहता । ‘एक त पीडितका लागि काठमाडौं जानु आउनु नै खर्च र समयका हिसाबले गाह्रो छ । अनि समय धेरै लाग्दा धेरै पीडितका आफन्तले बिचमै छोडिदिन्छन्’ उहाँ भन्नुहुन्छ । 

न्यायका लागि परिवारले खेपेको सास्ती

मलेसिया पुगेर छोरा अलपत्र परेपछि मोहम्मद जिब्राइल मियाँका बुवा सहिद मियाँ मात्रै होइन चार जनाकै परिवार आत्तिए । अरुलाई के गर्ने, कसो गर्ने केही थाहा थिएन । त्यसैले सहिद आफैं न्याय खोज्दै हिँड्नुभयो । 

छोराहरु ठगिएर फर्किएको एक वर्ष भन्दा धेरै भयो । तर सहिद मियाँले अहिलेसम्म न्याय पाउनुभएको छैन । छोराहरुसँग लिएको पैसा फिर्ता माग्दै उहाँले म्यानपावरलाई पनि निवेदन लेख्नुभयो । तर गाउँका व्यक्तिले त्यो निवेदन म्यानपावरमा नपुर्याएपछि सुनुवाई हुने कुरै भएन । 

उहाँ आफैं म्यानपावर पुग्दा मार्ने धम्की दिएर पठाइदियो । ‘काटेर यही काठमाडौंमा फ्याल्दिन्छु भन्यो’ सहिद भन्नुहुन्छ । आउँदा जाँदा ६० हजारको त हिसाब किताबै छैन । 

पक्राउ परेका दलाल छुटेपछि र म्यानपावरले धम्क्याएपछि न्याय पाइँदैन कि भन्ने पनि लाग्छ सहिद मियाँलाई कहिलेकाहीँ । तर सरकारसँग उहाँको आशा अझै मरिसकेको छैन । त्यसैले आग्रह गर्दै भन्नुहुन्छ ‘ऊ (बेचु) छुटेपनि हामीले सबै ठाउँमा निवेदन अनि उजुरी दिएकै छौं अब के गर्नुपर्छ सरकारले बुझेर गरिदेओस । हामीलाई न्याय चाहियो ।’

Source: Ujyalo Network ले छापेको छ ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Get the latest news and articles about health, science and medicine. A look at the technology and science behind medical discoveries and treatments on atHealthVista

Play the latest edition of the Soccer Heads Unblocked at school. Choose your team and try to win the champions league. Have fun with the most colorful